Leo en Janke

Blog's

Er zijn updates over Sammy en Dusty op hun pagina's

 


 

Elfia 2018 Haarzuilen
Afgelopen weekend (21 en 22 april) naar Elfia geweest in Haarzuilen.
Deze maal vanaf donderdag omdat ik een standhoudster help met o.a transport, opbouw en afbouw.
Dat is voor en na het festival even hard werken maar tijdens het festival heerlijk vrij.
Zaterdag met een groepje vrienden afgesproken dat we "dark"zouden gaan.
Hieronder een foto met de Queen of Hearts.
 
 
Op zondag gingen we steampunk, in het kort gezegd, steampunkers zijn tijdreizigers die vanuit het stoomtijdperk komen.
 
 
Mede dankzij het schitterende weer hebben we met z'n allen weer veel plezier gehad.
Op zaterdag was het uitverkocht en ik hoorde dat er toen 15000 bezoekers waren.
Nu even geduld tot 12 mei, dan gaan we naar Burgdorf in Duitsland voor het volgende festival gebeuren.
 

 

 
Toch nog wat avontuur in Duitsland

Afgelopen weekend werd toch nog avontuurlijk.
Vrijdag samen met Bep van Bep Style en haar dochter met 2 busjes naar Bochum (Dld) voor de Steampunk jaarmarkt. Daar aangekomen kwamen er nog 2 personen als hulptroepen bij.
Snel beide bussen uitgeladen en begonnen met de kraam opbouw en inrichting.
Toen dat eenmaal klaar was zijn we met z'n allen en nog 2 standhouders naar de Griek gegaan om lekker te eten, dan zie je dus grote prijsverschillen tussen Nederland en Duitsland.
Daarna naar het hotel gegaan dat Bep geboekt had.
Zaterdagochtend weer redelijk op tijd opgestaan en met z'n allen heerlijk ontbeten bij een bakkerij.
Daarna naar de jaarmarkt gereden om voor de opening de laatste hand te leggen aan het "winkeltje van Bep.
Toen de (overdekte) markt open ging, stond er een hele rij om naar binnen te mogen.
De hele dag was het erg druk en heel gezellig, ik heb heel veel ideeën opgedaan om te gaan gebruiken als steampunker.
De indoor kermis werd ook goed bezocht en ik ging a.h.w. echt terug naar mijn kinderjaren door de kermis attracties.
De uren vlogen voorbij en voor we het wisten was al weer 1 uur 's nachts en moest de boel afgebroken en opgeruimd worden.
Bep en ik liepen alvast naar onze bussen zodat ze geladen konden worden.
Ik stap in, wil starten maar de motor sloeg niet aan. Accu bijna leeg gestart, daarna met hulpstartkabels geprobeerd maar niks, alleen de startmotor draaide rond.
Dat werd dus met de bus van Bep naar de spullen rijden, haar bus volladen, daarna weer naar mijn bus om de boel over te pakken want we moesten de hal verlaten.
Na het hele gebeuren zijn we naar het hotel gereden in Bep haar bus om eerst maar te gaan slapen want het was intussen al 3 uur 's nachts.
Zondagochtend na het ontbijt zijn we weer naar de parkeerplaats gereden om te proberen de bus weer te starten, nog steeds niet starten.
Daarop de ANWB gebeld en die stuurden hun zusterorganisatie aan, wachttijd 1 1/2 tot 2 uur werd er gezegd.
Heb toen met Bep overlegd en haar gezegd dat ze alvast maar naar huis moest rijden maar ze wilde me niet alleen laten, lief he?
Haar toch kunnen overreden om naar huis te gaan want het had geen zin om met z'n allen te wachten en ik wilde de bus die volgeladen was ook niet onbeheerd achter laten.
ADAC kwam eerder dan verwacht en de monteur deed allerlei testen en het bleek dat er een sensor stuk was die de brandstofpomp een signaal moest geven zodat de motor brandstof kreeg.
Dit kon hij niet ter plekke repareren en dus werd er een autoambulance besteld om mij en mijn bus naar de garage te brengen waar ook de bergingsdienst gesitueerd was.
Uiteraard was de garage op zondag gesloten, dus ik de ANWB gebeld om te overleggen over een oplossing. Ze vonden dat ik (op eigen kosten) een hotel moest boeken en dan maandag de auto moest laten repareren.
Intussen belde Bep hoe het ging en heb ik haar de situatie uitgelegd en wat ik heel hartverwarmend vond van Bep dat ze onmiddellijk aanbood om de hotelkosten voor mij te betalen.
Ik vroeg aan de receptionist of hij een goedkoop hotel wist in de buurt en hij vroeg of de ANWB dat ging betalen, toen ik uitlegde dat dit voor eigen rekening was, bood hij een slaapplek aan in hun slaapruimte voor de bergers maar die bijna nooit gebruikt werd.
Daar was alles, een bed, een bank, tv, heerlijk warm, douches en toilet.
Ik kreeg zelfs een schone handdoek om me te douchen.
's Avonds werd er eten gehaald en kon ik meerijden om ook wat uit te zoeken.
Bij het afrekenen trok ik mijn portemonnee om als bedankje hun te trakteren maar dat werd resoluut van de hand gewezen, ik was hun gast "aus Holland" en gasten betalen niet.
Maandagochtend werd ik gewekt door het geluid van de garage (7.30 uur) en gingen ze meteen met de auto aan de gang. Er bleek iets meer aan de hand dan alleen de sensor en er moest gewacht worden totdat de groothandel de juiste sensor bracht.
Tegen 14.15 uur kwam het verlossende woord dat de auto klaar was.
Ik had me mentaal maar voorbereid op een hele dikke rekening gezien de tijd dat ze bezig waren geweest, maar dat viel mee, de eindrekening was nog geen 300 euro.
En met een lach op hun gezicht zeiden ze dat dit inclusief de koffie was hihihihihihihi.
Grote hulde aan de medewerkers van de fa. Klotzbach in Bochum, gastvrijheid en hulpvaardigheid bestaat dus nog echt.
Bep heeft meerdere malen contact met me gezocht en heeft erg met me meegeleefd.
Ik ben daarna naar Bep gereden om haar spullen daar te lossen.
Bij Bep aangekomen had ze lekkere dingetjes voor me opgehaald zodat ik een warme hap had.
Daarna doorgereden naar huis om me daarna heerlijk lang te douchen.
De auto loopt weer als een zonnetje en het wachten is op het volgende festival.


 

 
Top
     


Copyright © 2004-2017 www.leoenjanke.nl
This template is made by DanFuh.