Leo en Janke

Blog's

Een duizenden jaren oud feest gevierd op de donkerste dagen
(Met dank aan Yulefeest.nl)

De nacht van 21 op 22 december is de langste nacht van het jaar: mid­winter. Na deze nacht zullen de dagen weer langzaam langer worden, het lengen van de dagen betekent de (weder-)geboorte van het licht.
Deze periode is voor boeren een rustige periode waarin weinig te doen is en er ruimte is om feest te vieren. Van oudsher werd midwinter gevierd met uitbundige feesten waarin met name lekker eten centraal stond. De oude Romeinen versierden hun huizen met hulsttakken en de Noormannen staken grote vredesvuren aan. Dit feest staat van oudsher bekend onder verschillende namen: het midwinter feest, in Scandinavische landen Jul (Jule), in Nederland Joel of Jule en in Engeland Yule.

De oude Romeinen vierden rond deze tijd Saturnalia, een feest ter ere van de goden van het zaaien en het zaad. Het feest begon rond 17 december en duurde 7 dagen gedurende welke men feestmaaltijden aanricht, dronk en gokte. De huizen werden versierd met lampen en groen zoals twijgen, hulsttakken en dennetakken. Tijdens deze feestweek waren de slaven vrij en werden de gedragsregels op hun kop gezet en er werden kadeaus uitgewisseld, meestal poppetjes en waskaarsen. Iedereen was vrij behalve de bakkers en koks (zie Lankester Blz.68).

De Noormannen vierden rond de winterzonnewende het Julefeest, genoemd naar de Jólfaor (= Yulevader, een naam van Odin); Odin, de Vader van allen. De festiviteiten begonnen na de slacht van het vee dat de winter niet zou overleven. In deze donkere dagen werden enorme kampvuren opgestookt om het duister te verjagen. Het vuur symboliseerde de terugkeer van de zon en de warmte. Ook versierde men de woning met groen blijvende takken als symbool van het overleven van de duistere, doodse wintertijd.

Het oud-Germaanse joel-feest duurde twaalf nachten en werd gevierd vanaf de eerste volle maan na de zonnewende. Hiervan zijn de hedendaagse 12 dagen na de kerst afgeleid, waarover bijvoorbeeld het nog altijd populaire lied The 12 Days of Christmas uit de zestiende eeuw.
Gedurende deze 12 nachten leek het alsof de zon stil blijft staan en de nachten lang zouden blijven, het wiel van het jaar leek vast te zitten. Met uitbundige vuren en feesten werdt de geboorte van het licht gevoedt en het wiel van het jaar weer in beweging gebracht zodat de dagen weer zouden lengen.
Het Haraldskvædi dat rond 900 na nul is ontstaan, is het enige skaldendicht van voor 1100 waarin het Joelfeest wordt genoemd. De dichter stelt het Joelfeest dat op het land werd gevierd tegenover het "Joeldrinken" van de zeekrijgers. De uitdrukking Joeldrinken duidt erop dat het drinken een wezenlijk bestanddeel van het feest vormde, hetgeen op een beneveling wijst, die inherent was aan meer oude cultussen.

Yule is ook de periode dat de Wilde Jacht plaatsvindt. Wodan of Odin rijdt dan door de lucht op Zijn paard gevolgd door een leger van de Andere Wereld, vergezeld door jachthonden en andere jachtdieren.
Ze joegen op de wolf Fenrir die de zon wou opslokken waardoor het donker zou blijven.
Het verhaal van Sinterklaas die op zijn paard over de daken rijdt en de Kerstman die met zijn slee getrokken door rendieren door de lucht gaat zijn hierop gebaseerd. Ze bezorgen cadeua's / offers in de schoorsteen, wat in de wintertijd dus in het vuur terecht zou komen, zoals men vroeger offers in het vuur offerde. Bron: Wikipedia - Wilde Jacht

In Christelijke tijden zijn Christelijke figuren de rol van de Wodan of Odin gaan overnemen en zien we dus een Christelijk figuur die met een leger van helpers op zijn paard over de daken door de lucht raast. Van Odin die op zijn paard door de lucht raast met zwart dodenleger naar Sinterklaas op zijn paard over de daken met leger van zwarte helpers, of naar de Kerstman die door de lucht vliegt in zijn slee getrokken door rendieren met zijn helpers van elfen van de Andere Wereld.
Beide vertonen veel overeenkomsten met de Wilde Jacht van Wodan of Odin met hun dodenleger.

Tot zeker het einde van de dertiende eeuw waren de gebruiken rond de kerstviering bij de gewone bevolking bijna geheel heidens.


Beltane viering
Beltane begint wanneer de zon op 30 april onder gaat (meiavond). Beltane is een feest van vuur en luidt het begin van de zomer in.



Beltane wordt traditioneel op de avond van 30 april gevierd (het wordt ook wel mei-avond genoemd). De astrologische datum verschilt echter per jaar (meestal rond 5 mei). De astrologische datum is te vinden door te bepalen op welke datum de zon 15° stier passeert. Beltane vinden we tegenover Samhain (1 november) op het wiel van het jaar. Je zou kunnen zeggen dat zij het jaar in helften verdelen. Beltane en Samhain (het begin van het Keltische Nieuwjaar) worden vaak als de belangrijkste feesten gezien. Beltane luidde het begin van de zomer in.

Beltane
De naam Beltane komt van het Ierse Bealtaine dat 'Bel-fire' (Bel-vuur) betekent, afgeleid van de God Bel. Bel (ook wel Beli, Belenus of Belanos genoemd) is de Keltische God van licht en genezing. Hij wordt 'de schijnende' genoemd.

Beltane begint wanneer de zon op 30 april onder gaat (bij de Kelten begon de nieuwe dag bij zonsondergang). Beltane is een feest van vuur. Na zonsondergang werden er overal vuren ontstoken. Vee werd tussen twee van zulke vuren door gedreven om vruchtbaarheid te garanderen. Beltane is, net als Imbolc en Ostara, een vruchtbaarheidsfeest.

Tijdens Beltane werd er om een met rode en witte linten versierde meipaal (een fallussymbool) heen gedanst. Beltane was dan ook een seksueel gericht feest. Jonge stelletjes gingen tijdens Beltane de velden en bossen in om de liefde te bedrijven. Dit om de vruchtbaarheid (symbolisch) over te dragen aan de velden en bossen.

Bron: www.nightofartemis.nl


Ostara

Morgen (21 maart) is het Ostara.
Ostara is het lentefeest, dit feest wordt gevierd op de dag dat de nacht en de dag even lang duren.
Het is de afsluiting van de winter.
Vanaf 21 maart worden de dagen langer dan de nachten.
Het einde van de donkere dagen is gekomen en we vieren dat het licht langzaam maar zeker aan het winnen is.
Je ziet dat dit de tijd is dat er nieuw leven ontstaat, vogels beginnen te nestelen, planten komen in bloei, kortom de natuur begint met de lente aan een nieuwe cyclus.
Ostara wordt gevierd met o.a. gekleurde eieren want eieren zijn een symbool van nieuw leven
.
En de kleuren hebben ook een betekenis, zo staat groen voor de nieuwe plantjes die beginnen te groeien, de kleur geel staat voor de zon die steeds meer kracht krijgt en rood staat voor het leven in de natuur.
Dan is er ook de traditie van het eieren verstoppen, dit gebeurde vroeger om de vruchtbaarheid van het land te bevorderen.
De grote vuren die worden aangestoken staan symbool voor het verwarmen van het land en dit wordt gedaan om het licht van de zon te verspreiden over het land.


Anneke van Giersbergen


Gisteravond met goede vrienden naar een optreden van Anneke van Giersbergen & Árstíðir geweest.
Zij was voorheen de zangeres van The Gathering, een band die symphonische metal muziek maakte.
Haar optreden van gisteravond hing meer tegen klassiek aan en gebaseerd op haar nieuwe cd " Verloren Verleden".
De band Árstíðir komt uit IJsland en begeleidt Anneke al enige tijd.
Een gouden combinatie vonden wij na het optreden van gisteren.
Het was muisstil tijdens het zingen en je zag mensen om je heen genietend luisteren, er waren dus weinig mensen die hun telefoon als camera gebruikten
Tussen de liedjes door vertelde ze van alles en met een dosis humor er in, zo heeft de zaal tussendoor nog even IJslandse les gehad van de band :-).
Al met al kijk ik terug op een zeer leuke avond die we samen met vrienden hebben doorgebracht.




Stoffel
In memoriam: Stoffel (5 maart 2014)

We missen jouw aanwezigheid.

We koesteren de herinnering aan jou.
We voelen nog steeds je energie.
We zullen je nooit vergeten.


Een moment van rust.
Elke dag zo rond middernacht loop ik het nachtrondje met de honden.
Soms ga ik naar het bos, als je dan even de tijd neemt en stil gaat staan dan hoor je de geluiden van de dieren die scharrelen en het lijkt ook net of het bos anders ruikt.
Soms loop ik over het zandpad dichtbij ons huis en kom dan langs een kerkhof.
Ik betreed dit niet maar blijf aan de rand staan en middels een kleine meditatie ga ik me even aarden.
Hierna ben ik totaal ontspannen.
Wat ik wel apart vind, is dat op het moment dat ik aan het aarden ben, de honden vlakbij me gaan zitten, net of ze iets voelen.
Voor mij is dit een moment van rust.
Blessed Be


Zondagochtend
Het fijne van honden in huis hebben, is dat je een ritme aanhoud.
Nu ik niet meer hoef te werken, zorgen de honden er wel voor dat ik op tijd opsta om met ze te gaan lopen.
Zo ook vandaag, het is zondag en voor half negen loop ik heerlijk met de honden in de natuur.
Ik zie in de verte een paar reeën over de velden lopen en de konijnen springen en spelen met elkaar.
Het zonnetje schijnt en er is geen wind, het lijkt wel voorjaar.
En we wonen hier natuurlijk ook heel mooi, zo aan de rand van de bossen.
Ik moet er niet aan denken dat we in een grote stad zouden wonen, de drukte daar is niets voor mij.
Ik geniet van de omgeving hier en natuurlijk van de wandelingen met de honden, die kunnen hier heerlijk loslopen.
Je ziet ze genieten van de wandelingen, af en toe komen we andere honden met hun baasjes tegen en dan is er alle tijd voor een praatje terwijl de honden lekker hun gang kunnen gaan.
Als ik dan na een tijdje naar huis ga dan heb ik altijd weer een tevreden en voldaan gevoel.
Life is good.


 
Top
     


Copyright © 2004-2016 www.leoenjanke.nl
This template is made by DanFuh.